donderdag 20 juli 2017

WANDELEN

Ik zou best weer eens een flink eind willen wandelen, in de stad, ergens in de natuur, maar helaas, een wandeling naar AH is me al te ver. Na Studio Sport bleef ik gisteren nog even hangen bij NPO1 en kwam zo terecht bij 'Het gevoel van de Vierdaagse'.

In mijn jonge jaren heb ik verschillende malen aan de Avondvierdaagse meegedaan. Ik heb ook diverse keren de Trouwmars gelopen, een door het dagblad Trouw georganiseerde eendaagse afstandsmars. Als ik me goed herinner, kon je kiezen uit 10, 20 en 30 km. De laatste keer dat ik meedeed liep ik die 30 km. Ik heb er precies 4 uur over gedaan, met dus een gemiddelde snelheid van 7,5 km/u. Ik herinner me nog dat Trouw schreef dat sommige deelnemers schenen te denken dat het een wedstrijd was. Ik wilde gewoon mezelf testen.

Toen ik 18 was, 60 jaar geleden dus, heb ik de Vierdaagse in Nijmegen gelopen, samen met een jongen die ik van korfballen kende. We hebben hem probleemloos uitgelopen. Ik heb er geen kruisje aan overgehouden, maar een diploma. Voor dat kruisje had ik een langere afstand moeten lopen, maar die andere jongen was 17 en mocht niet meer dan 40 km lopen. Hij kreeg wel een kruisje.

Ik had vooraf niet getraind. Ik heb alleen een paar weken voor de Vierdaagse één keer een afstand van 40 km gelopen, Amsterdam-Zuid - Hoofddorp en vice versa. Mijn redenering was: als ik weet wat 40 km lopen inhoudt en ik dat kan, kan ik het ook vier dagen achter elkaar. Dat bleek dus te kloppen. Misschien moet ik daarbij zeggen dat ik nooit last gehad heb van blaren.

Ik heb later wandelingen gemaakt, waarmee vergeleken de Vierdaagse kinderspel was. Ze vonden veelal plaats in Zweeds Lapland, bergop, bergaf, met een rugzak met tussen de 25 en 30 kg bagage. Dat was andere koek dan de Zevenheuvelenweg met een rugzakje met een flesje water en een lunchpakketje.

In militaire dienst zat ik bij de infanterie, daar werd ook aardig wat gelopen, maar dat vond ik best. In mijn recrutentijd zagen veel maten op tegen de eerste mars van enige lengte, ik geloof een kilometer op twintig. Ik had de Vierdaagse en mijn eerste tocht in Lapland achter de rug en liep de mars (figuurlijk) fluitend uit

In 1957 begonnen er 12052 aan de Vierdaagse (bron: Vierdaagse.nl). Met mijn 'demofobie' viel het toen kennelijk nog mee. Maandag gingen er 42036 wandelaars van start. Al had ik de conditie van een achttienjarige, ik zou er niet meer over peinzen nog eens mee te doen.

woensdag 19 juli 2017

PRAATJE

Ik had nog nooit van Luuk Imhann gehoord. Hij is een schrijver. Imhann debuteerde vorig jaar met de roman Paradijs bij uitgever Querido. Dat schreef Het PAROOL. Over 'Paradijs' las ik bij bol.com: "Boas, een jonge student, gaat met vier biologen en twee gidsen op expeditie in het oerwoud van een afgelegen berg in Azië. Er wordt onder meer onderzoek gedaan naar de zich in het oerwoud schuilhoudende neusaap, de Narsalis larvatus. Als de gidsen hen noodgedwongen voor enkele dagen alleen laten, raken ze afgesloten van de buitenwereld. Worden de vijf expeditieleden langzaam waanzinnig of leeft de berg en probeert hij zich van hen te ontdoen?" Ik werd niet bekropen door de neiging het boek meteen aan te schaffen.

Het PAROOLartikel gaat niet over Paradijs en het tweede boek van Imhann wordt alleen genoemd. Loutering, het tweede deel van de trilogie De goddelijke tragedie. Het verhaal speelt zich af in Amsterdam. Het wordt een hervertelling van de mythe van Odysseus in een dag in Amsterdam.

In het artikel wordt verteld dat Imhann van 14 tot en met 31 augustus, zeven dagen per week van 11.00 tot 20.00 uur aanwezig  is in het pand in de Amstelpassage van Amsterdam Centraal. (...) Het initiatief is onderdeel van Lil'Amsterdam, waarbij kunstenaars een tijdelijke plek kunnen krijgen op een drukke locatie in Amsterdam. (...) Voorbijgangers kunnen een praatje met hem maken, zien wat zijn werkwijze is of zelfs een bijdrage leveren aan zijn boek.

Ik kan me voorstellen dat er wat te zien valt aan de werkwijze van een schilder, pottenbakker of beeldhouwer. Het lijkt me niet uitgesloten dat Imhann voor het schrijven gebruik maakt van een laptop of tablet. Dat doen we allemaal wel een keer, dus wat is daar zo boeiend aan dat ik speciaal daarvoor naar Amsterdam Centraal zou gaan? Ik heb ook geen dringende behoefte een praatje met hem te maken. Dat zou ik misschien doen, als ik hem toevallig tegenkwam, maar ook daarvoor ga ik niet speciaal naar het station.

De werkwijze van een schrijver vind ik ook niet zo belangrijk. Ik ben uitsluitend geïnteresseerd in het eindresultaat. (Godfried Bomans zei ooit: "Ik schrijf met mijn rechterhand, soms lukt het, soms lukt het niet, amen.")

Zou "een bijdrage leveren aan zijn boek" betekenen dat je ook een stuk(je) mag schrijven? Zou je dan als mede-auteur vermeld worden? Wie bedenkt dit soort onzin eigenlijk? Is dit pop up kunst of zoiets?

dinsdag 18 juli 2017

SCHADE

Aan een smartphone ben je al gauw enkele honderden euro's kwijt. Erg sneu dus, als je zo'n ding op straat uit je handen laat vallen en het ding onherstelbaar beschadigd wordt. Of je zit op de rand van een pierenbadje je kind in de gaten te houden en je smartphone valt in het water. Maar jij bent slim: je zegt dat je je kostbare apparaat thuis op de badkamervloer, of in de gootsteen in de keuken hebt laten vallen. Dan valt het verlies/de schade onder je inboedelverzekering. Laat de verzekeringsmaatschappij maar aantonen dat het ding buitenshuis beschadigd is.

Zo slim ben jij - en velen met jou - nu ook weer niet. In de Volkskrant immers las ik: Zeker vijf verzekeraars hebben de smartphone uit de dekking van hun inboedelverzekering gegooid. (...) Bij diverse verzekeraars zijn mensen met een algemene inboedelverzekering nu alleen nog verzekerd tegen smartphoneschade door 'klassieke oorzaken' als brand, storm en diefstal. Voor gevallen of verdronken telefoons moeten zij voortaan een aparte elektronicapolis afsluiten, die ongeveer hetzelfde kost als een algemene inboedelverzekering. Dan zal je toch al gauw € 10,= per maand kwijt zijn.

Een woordvoerder van Unigarant zegt: Consumenten wisselen op internet steeds meer ervaringen uit. Hierdoor weten ze steeds beter hoe ze schade moeten claimen. 'Schade claimen' lijkt me hier een eufemisme voor 'de verzekeringsmaatschappij oplichten'.

Je bent natuurlijk geen dief van je eigen portemonnee. Je gaat geen verzekering voor je smartphone afsluiten voor de prijs van een inboedelverzekering. Als je tijdens je vakantie (misschien nu wel) vindt dat je wel weer toe bent aan een nieuwe smartphone, zeg je  toch dat je hem tijdens de vakantie bent kwijtgeraakt. (Verloren, gestolen, zie maar.) Ik heb even gecheckt, verlies/beschadiging van een smartphone valt onder mijn doorlopende reisverzekering. Heb je toevallig een doorlopende reisverzekering, dan is een midweek bij Center Parcs ook een mooie gelegenheid voor een nieuwe smartphone.

Let op mijn woorden: uiterlijk zomer volgend jaar gaan de premies voor reisverzekeringen fors omhoog. Jij bent natuurlijk altijd heel netjes, maar je zult dezelfde hoge premie moeten betalen als de slimme hufters die de verhoging veroorzaakt hebben.

maandag 17 juli 2017

AANMODDEREN

Het blijft modderen. Je kan ook zeggen dat ik blijf aanmodderen. Vrijdagavond, uur of half elf, ging ik even naar het toilet. Terug in de kamer ging ik min of meer half op mijn stoel zitten. Gevolg: ik kwam op de grond te zitten en nam mijn rollator mee. Ik bleef even zitten om op adem te komen. Ik had niet de indruk dat er iets gebroken of gekneusd was, maar onder mijn rechterhand voelde het wat glibberig aan. Tijdens mijn val was mijn arm kennelijk in aanraking gekomen met de rollator.

Mijn armen en handen zitten meestal onder de bloeduitstortingen, dankzij de bloedverdunner die ik slik. Door de corticosteroïde in een van mijn pufjes is de huid daar ook nog eens erg dun. Ik hoef maar ergens tegenaan te komen met een hand of arm en er vloeit weer bloed.

Vrijdag vloeide er behoorlijk wat bloed. Inmiddels ben ik daar wel op voorbereid en heb ik meer verbandmiddelen in huis dan alleen wat Hansaplast, bijvoorbeeld 'eilandpleisters' van 10 X 15 cm. (Ook als ik de deur uitga heb ik altijd verbandmiddelen bij me.)
Gisterochtend bracht ik de vierde 'pleister' aan. De twee wonden eronder bloedden nog altijd een beetje. Het viel de mevrouw van de thuiszorg uiteraard op dat er iets aan de arm was. Het leek haar wel een goed idee een collegawijkverpleegkundige ernaar te laten kijken. Die kon dan ook een echt verband aanleggen. Ze regelde het meteen per telefoon.

(De uitzending van) de Tour was net begonnen toen de verpleegkundige kwam. Verband en kompressen had ik voldoende, maar hij moest nog even naar zijn thuisbasis, niet ver bij mij vandaan, om vettige gaasjes te halen, die moeten voorkomen dat het kompres aan de wond plakt. (Die ga ik vandaag ook aanschaffen.)

De verpleegkundige zou regelen dat hij, of een collegaverpleegkundige, de komende dagen nog een paar keer zou komen kijken en eventueel nieuw verband aanleggen.

Ik ben weer lekker bezig, toch?

zondag 16 juli 2017

NEUTRAAL

Hiske Versprille schrijft wekelijks in Het PAROOL een recensie over een restaurant. De rubriek heet Proefwerk. Hiske volgde op 16 november 2013 Johannes van Dam op die faam had verworven met zijn recensies. Ik lees zeker niet alle Proefwerken en als ik dat al doe, doe ik er verder niets mee.

Deze week at Hilke bij Baut Paradijs. Reizend circus Baut is met Paradijs alweer aan zijn vijfde locatie toe. In 2012 begon chef Michiel van der Eerde de pop-up in het oude Paroolgebouw aan de Wibautstraat, sindsdien werden ook een garage, een kantoorpand en de voormalige V&D aan het Rokin aangedaan. De nieuwe locatie is een voormalig gasdistributiestation. Mocht je dat nog niet weten: pop-up is 'in', 'hip', whatever.

Omdat Van der Eerde in al zijn zaken met gerechtjes in tussengerechtformaat werkt, probeert hij steeds andere manieren om de boel te ordenen. Zo zijn de gerechten bij C verdeeld naar bereidingstemperatuur en gingen ze bij de oude Baut per werelddeel. Is dat innovatief of is dat vernieuwend?

Dit is echt eigentijds: Hier is de verdeling verticaal groente, vlees en vis, die op hun beurt weer horizontaal zijn opgedeeld in 'Adam' en 'Eva', met de lichtere gerechten bij Eva en de zwaardere bij Adam. (...) Er is ook een genderneutraal verrassingsmenu, met drie gangen voor €33,50 en vier voor €41,50, maar dat gaat alleen per tafel. (Onderstreping toegevoegd.)

De laatste tijd wordt in de media nogal eens aandacht besteed aan de problemen van transgenders en mogelijke genderneutrale oplossingen daarvoor. Ik kan me niet voorstellen dat er onder transsgenders nu ook al behoefte is aan genderneutrale gerechten in restaurants. Waarom dan deze term ineens in dit verband gebruikt? Gaan we het nu ineens ook hebben over genderneutraal openbaar vervoer? Genderneutrale koelkasten? Genderneutrale fietsroutes?


zaterdag 15 juli 2017

REANIMEREN

De afgelopen dagen was/is er in diverse media veel aandacht voor het lot van de jonge Ajaxvoetballer Abdelhak 'Appie' Nouri. Het begon met hartproblemen tijdens een  oefenwedstrijd. Na reanimatie op het voetbalveld ging hij naar het ziekenhuis. Inmiddels is bekend dat er sprake is van ernstige hersenschade en dat de kans op herstel nihil is.

Ik moest even terugdenken aan het feit dat ik vrij kort geleden (14 mei om precies te zijn) in het holst van de nacht per ambulance naar het ziekenhuis werd gebracht met hartproblemen. Het was lang zo erg niet als bij Appie. Ik kon zelf de huisartsenpost bellen en kon zelf de deur opendoen voor de ambulancebroeders. Reanimatie was niet nodig. Mijn hart deed wat raar, maar mijn hersenen bleven voldoende zuurstof ontvangen.

Ik moet er niet aan denken dat ik ooit in een situatie kom dat mijn hersenen te weinig zuurstof krijgen en de kans op herstel nihil is. Ik heb al eens een herseninfarct meegemaakt, een hartinfarct, een TIA en laatst dus dat boezemfibrileren. Ik ben niet constant bezorgd, maar ik houd er wel degelijk rekening mee dat zich nog eens een (ernstig) incident voordoet. Wat ik absoluut niet wil is doorleven met een onherstelbare hersenbeschadiging. Daarom schreef ik al in augustus 2013 dit hier in Beggartalk.

Wat krijgen we nu? Ga ik mezelf ineens versieren? Nou, nee. Ik loop, binnen de bebouwde kom,  sowieso meestal niet met ontbloot bovenlijf rond en als ik netjes aangekleed ben, zie je die 'versiering' niet. Die wordt verborgen door poloshirt of sweater. Je ziet wel dat ik een ketting draag. Het is dan ook geen versiering die eraan hangt. Het is een penning met deze mededeling:

Op de achterzijde staat de volgende tekst: "Ik verbied iedereen, onder alle omstandigheden elke vorm van reanimatie op mij toe te passen." Duidelijk, toch? Sinds enkele dagen hang ik elke ochtend die ketting om mijn hals. Dat heeft niets te maken met de recente onverwachte ziekenhuisopnamen. Al enige tijd vóór die opnamen heb ik die niet-reanimeerpenning aangevraagd bij de NVVE.

Mocht mij iets overkomen, dan zal ik daar niet erg lang mee moeten leven. Appie is pas 20. Hij en zijn directe omgeving zullen waarschijnlijk nog jaren moeten leven met de gevolgen van zijn hartfalen. Hoe blij moeten we zijn dat de moderne gezondheidszorg ons steeds weer in leven weet te houden?
 

vrijdag 14 juli 2017

BURGEMEESTER

Als ik de Volkskrant moet geloven is de kans groot dat onder het volgende kabinet de (door de burgers) gekozen burgemeester een feit wordt. De daarvoor benodigde wijzing van de Grondwet is al door de Tweede en Eerste Kamer aangenomen, maar er moet nogmaals over besloten worden en dan is, zowel in de Tweede als de Eerste Kamer een tweederde meerderheid van stemmen nodig voor aanname van het voorstel.

Volgens mij is een ruime meerderheid van de bevolking vóór een gekozen burgemeester. Waarom eigenlijk? Wat verwacht men dan van die burgemeester? Waarom zou alles beter gaan in een gemeente, als de burgemeester gekozen is?

Wat zijn momenteel de taken van de burgemeester? Die vond ik bij www.burgemeester.nl:

"De burgemeester heeft vele rollen en bevoegdheden. Zo is de burgemeester voorzitter van het college van burgemeester en wethouders en van de gemeenteraad.

De burgemeester ziet toe op de tijdige voorbereiding, vaststelling en uitvoering van het gemeentelijke beleid. Daarnaast heeft hij ook eigen inhoudelijke taken met name op het terrein van openbare orde en veiligheid en is hij opperbevelhebber bij crises, rampen en zware ongevallen. Hij ziet voorts toe op een goede samenwerking met andere gemeenten en overheden. Voor veel mensen is de burgemeester het gezicht van de gemeente."

De benoemde burgemeester is in principe geen politicus, maar een bestuurder. Als we de burgemeester gaan kiezen, verwachten we iets van hem/haar. Zhij zal een programma hebben en willen uitvoeren. Maar we hebben ook de gemeenteraad gekozen. Een aantal partijen, in principe een meerderheid, hebben ook een programma. Wat als de programma's van de burgemeester en van de meerderheid van de raad niet overeenkomen of zelfs tegengesteld zijn? Wat doen we als de gemeenteraad de burgemeester weg wil hebben? Die zegt: 'Niets mee te maken. Ik ben door de burgers van deze gemeente, niet door jullie, gekozen.' En wat moeten de burgers doen, als ze er al gauw achter komen dat die burgemeester toch niet zo goed is als ze bij zijn/haar verkiezing dachten, misschien zelfs een prutser is?

Als we al jaren de gekozen burgemeester kenden, was Eberhard van der Laan dan ook burgemeester van Amsterdam geworden en Ahmed Aboutaleb burgemeester van Rotterdam? Hoeveel burgers van die steden zijn het (nog) oneens met hun benoeming?

Ik hoef niet zo nodig de opvolger van Van der Laan te kiezen.